BIO JE VRHUNSKI IGRAČ, A POSLE I IZUZETAN TRENER Dao je samo jedan gol u Montevideu, ali je zatim reprezentaciji doneo zlatnu medalju

Priča za nezaborav.

Montevideo 1930
Montevideo 1930, Foto: Twitter

Uloga koja je proslavila Miloša Bikovića u serijalu "Montevideo" Dragana Bjelogrlića nije u potpunosti istiniti prikazala Aleksandra Tirnanića, legendarnog Tirketa. Tirnanić je rođen 15. jula 1910. godine u naselju Krnjevo koje se nalazi u opštini Velika Plana, a preminuo je 13. decembra 1992. godine u Beogradu. Ostao je upamćen kao jedan od najboljih fudbalera svih vremena u Srbiji, ali je još više dao reprezentaciji kao selektor. 

Kad je bio beba, Aleksandrova porodica se preselila u Beograd. Ratovi su mu odneli oba roditelja, prvo mu je 1914. godine u Prvom svetskom ratu poginuo otac, a majka je stradala 1944. godine tokom jednog od brojnih bombardovanja Beograda. Tirke je od ranog detinjstva zavoleo fudbal koji je sa drugovima igrao na terenima koji su se nalazili na desnoj obali reke Save. Kad je imao 13 godina (a ne 17 kako je prikazano u serijalu) počeo je da trenira u SK Olimpija. Primetio ga je lovac na talente Radenko Mitrović (ne Boško SImonović) i doveo ga je u juniorski tim SK Jugoslavija. Tirke je ubrzo prešao u FK Beogradski Sport Klub (BSK) gde je igrao za treći tim podmlatka. Pošto je bio veoma talentovan za fudbal, mladi Aleksandar je napustio školu i posvetio se treninzima. Kao sedamnaestogodišnjak, 1927. godine, počeo je da igra u seniorskom timu FK BSK. Tirnanić i napadač Blagoje Marjanović – Moša su predstavljali odličan tandem.

Tirke je 1937. i 1938. godine igrao za SK Jugoslavija, što bi se iz današnje perpspektive moglo gledati kao prelazak iz Zvezde u Partizan ili obrnuto. Posle toga se vratio u BSK gde je ostao narednih godinu dana. Za BSK, u kome je proveo najveći deo karijere, odigrao je ukupno 500 utakmica na kojima je postigao 326 golova. U tom periodu, BSK je pet puta bio prvak Jugoslavije. Od 1939. – 1941. godine Tirnanić je nastupao za fudbalski klub Jedinstvo, a od 1942. – 1943. godine za Slogu. Reprezentativna karijera 6. oktobra 1929. godine Tirnanić je debitovao za reprezentaciju. U pitanju je bila utakmica koja se igrala u okviru međunarodnog fudbalskog takmičenja Balkanski kup, a jugoslovenska reprezentacija je u Bukureštu pobedila Rumuniju rezultatom 2:1. Prvi put je bio strelac 13. aprila 1930. godine na utakmici protiv Bugarske koja je završena rezultatom 6:1 u korist Jugoslavije.

U julu 1930. godine Aleksandar je sa reprezentacijom učestvovao na prvom zvaničnom Svetskom prvenstvu u fudbalu koje je održano u Urugvaju. Sudbina je htela da 14. jula, dan pre nego što je napunio 20 godina, postigne gol na utakmici protiv Brazila. Taj gol je ostao jedini koji je Tirnanić dao na tri odigrane utakmice u Urugvaju, ali je njegov doprinos istorijskom uspehu ogroman.

Posle povratka iz Urugvaja, Tirke i Moša su postali jedni od najpopularnijih sportista u zemlji i prvi kojima je klub isplaćivao platu. Za vreme Balkanskog kupa koji je održan u Atini 1935. godine, Tirnanić i Aleksandar Tomašević su bili najbolji strelci sa po tri postignuta gola. Zahvaljujući njima, Jugoslavija je te godine osvojila ovo takmičenje pobedivši Grčku, Rumuniju i Bugarsku. Poslednju utakmicu za državni tim odigrao je 31. marta 1940. godine. Bio je u startnoj postavi na 50 utakmica, a mrežu je zatresao 12 puta.

Pre početka Drugog svetskog rata, Tirke se družio sa studentima koji su bili članovi Revolucionarnog studentskog pokreta na Beogradskom univerzitetu. Nije bio član nijednog pokreta, ali podržavao je revolucionarni radnički pokret. 1936. godine, zajedno sa fudbalerom Milutinom Ivkovićem Milutincem, zalagao se za bojkot Olimpijskih igara koje su održane u Hitlerovom Berlinu.

Posle Drugog svetskog rata se posvetio trenerskom poslu. Od 1946. do 1961. godine Tirnanić je sam sastavio 34 državna tima i skoro tri puta više u okviru selektorskih komisija. Sa trenerom Tonijem Pogačnikom je 1952. formirao tim koji je na Olimpijadi u Helsinkiju osvojio drugo mesto. Mnogi ljubitelji fudbala smatraju da je ovo bio najbolji jugoslovenski sastav svih vremena. Naredne godine postao je selektor reprezentacije koju je 1954. godine predvodio na Svetskom prvenstvu u Švajcarskoj, a četiri godine kasnije i na Svetskom prvenstvu u Švedskoj. Bio je zatim član selektorske komisije na Evropskom prvenstvu u Francuskoj na kom je 1960. Jugoslavija osvojila srebrnu medalju, kao i kasnije iste godine na Olimpijskim igrama u Italiji gde im je pripalo zlato. Do penzije je bio funkcioner u Fudbalskom savezu Jugoslavije i uživao je veliko poštovanje ljudi iz okoline. Doživeo je duboku starost. Umro je u Beogradu 1992. u 82. godini života. Danas, jedna ulica u Beogradu nosi njegovo ime.

Povezane vesti

Najčitanije - Alo.rs

Najnovije - Alo.rs

Sport - Alo.rs

Galerije

Najbolji video klipovi